Bir DC hızlı şarj cihazı kurmak kaça patlar, kendini kaç ayda öder? Kısa cevap: cihaz ve altyapı dahil 1,5–4 milyon TL arası bir bütçeden söz ediyoruz ve geri dönüş, cihazın kaç kWh sattığına bağlı olarak 2,5 yıl ile 6 yıl arasında değişiyor. Uzun cevap ise şu: elektrikli araç şarj istasyonu yatırımı, cihaz fiyatından çok lokasyon, trafo kapasitesi ve doluluk oranı üzerine kurulu bir iştir. Bu yazıda rakamları, hesap yöntemini ve sahada en çok yapılan hataları olduğu gibi anlatıyoruz.

Türkiye'de tablo neden değişti?

2022'de yolda birkaç bin elektrikli araç vardı; bugün Türkiye'de trafiğe kayıtlı elektrikli otomobil sayısı yüz binleri aştı ve yeni otomobil satışlarında elektrikli payı belirli aylarda %15'in üzerine çıktı. Togg'un hacme katkısı, Çinli markaların agresif fiyatlaması ve ÖTV yapısının elektrikliye görece avantajlı kalması bu eğrinin ana taşıyıcıları.

Şarj tarafında ise EPDK verilerine göre yurt genelinde soket sayısı on binlerle ifade ediliyor ve yıllık büyüme yüksek çift haneli seyrediyor. Yatırımcı açısından kritik nokta şu: araç sayısı soket sayısından daha hızlı artıyor. Sektörde sağlıklı kabul edilen oran araç başına yaklaşık 10 soket civarındayken, Türkiye bu orandan hâlâ uzak. Yani talep tarafı hâlâ arzın önünde — ama bu her lokasyon için geçerli değil. İstanbul'un bazı ilçelerinde DC doygunluğu başladı bile.

Yatırım maliyeti: AC mi, DC mi?

Elektrikli araç şarj istasyonu yatırımı iki tamamen farklı iş modeline ayrılır. AC yavaş şarj "park ettiğin yerde şarj", DC hızlı şarj ise "yoldayken doldur" mantığıdır. İkisinin maliyeti de, geliri de, müşterisi de başka.

Kalem	AC 22 kW (2 soket)	DC 60–90 kW	DC 150–180 kW
Cihaz bedeli (yaklaşık)	60.000 – 150.000 ₺	900.000 – 1.600.000 ₺	1.800.000 – 3.000.000 ₺
Elektrik altyapısı / kablolama	30.000 – 100.000 ₺	250.000 – 600.000 ₺	400.000 – 900.000 ₺
Trafo / abone güç artırımı	Çoğu zaman gerekmez	Sık gerekir	Neredeyse her zaman gerekir
Saha işleri (kazı, beton, direk, çevre)	20.000 – 60.000 ₺	150.000 – 400.000 ₺	200.000 – 500.000 ₺
Toplam gerçekçi bütçe	~150.000 – 300.000 ₺	~1.400.000 – 2.600.000 ₺	~2.500.000 – 4.400.000 ₺
Tipik dolum süresi (%20→%80)	4 – 8 saat	35 – 50 dakika	18 – 30 dakika
Günlük gerçekçi satış	15 – 60 kWh/soket	120 – 400 kWh	250 – 700 kWh

Rakamlar cihaz markası, kur ve sahanın zorluğuna göre ciddi biçimde oynar; kesin bütçe için mutlaka yerinde keşif gerekir.

AC yatırımının sessiz avantajı

AC cihazın cazibesi ucuzluğu değil, riskinin düşük olması. 150 bin TL'lik bir AC ünitesi günde 40 kWh satıyorsa ve kWh başına net 2 TL katkı bırakıyorsa, aylık ~2.400 TL katkı üretir; kendini yaklaşık 5 yılda öder. Kulağa sıradan geliyor. Ama aynı yatırımı 20 siteye yaydığınızda ortaya çıkan şey tek tek cihazlar değil, ağ etkisi: kullanıcı uygulamada sizi görmeye alışır, DC'ye geçtiğinde de sizi seçer.

Konut siteleri, ofis otoparkları, AVM'lerin uzun süreli park katları AC'nin doğal evi. Buralarda araç zaten 3–8 saat duruyor; hızlı şarja ihtiyaç yok.

DC yatırımı: yüksek ciro, yüksek hata maliyeti

DC'de kritik eşik trafo kapasitesidir. 180 kW'lık bir cihaz, çekeceği güç nedeniyle çoğu ticari abonelikte doğrudan çalışmaz; güç artırımı, bazen ayrı trafo gerekir. Sahada gördüğümüz en pahalı hata, cihaz alındıktan sonra "trafo yetmiyor" denmesidir — bu, projeyi 6 ay geciktirip bütçeyi yüzde 40 şişirebilir.

İkinci kritik eşik: kabloyla gelen kayıp. DC cihaz boşta beklerken bile soğutma ve kontrol devreleri için elektrik tüketir. Düşük doluluklu bir DC istasyon, sadece kendi bekleme tüketimi nedeniyle aylık birkaç bin TL eksi yazabilir.

Gelir nasıl oluşuyor?

Şarj istasyonu geliri üç kalemden oluşur:

1. kWh marjı (gelirin %85–95'i). Satış fiyatı ile alış maliyeti arasındaki fark. 2026 itibarıyla Türkiye'de AC şarj kullanıcı fiyatları yaklaşık 8–11 TL/kWh, DC fiyatları yaklaşık 11–15 TL/kWh bandında seyrediyor. Ticari elektrik alış maliyeti ise dağıtım bedelleri ve vergilerle birlikte bu rakamın kabaca yarısı ile üçte ikisi arasında. Yani brüt marj genelde kWh başına 3–5 TL civarında oturuyor. Buradan lokasyon sahibine verilen komisyon (tipik olarak cironun %10–25'i), CPMS/altyapı bedeli ve ödeme komisyonu düşülür.

2. İşgaliye (bekleme) bedeli. Şarj bittiği hâlde aracını çekmeyen kullanıcıdan alınan dakika ücreti. DC'de operasyonel olarak hayati: tek bir unutulmuş kablo, günde 3–4 seans kaybettirir. Gelir kalemi olarak küçüktür ama cihaz verimliliğini korur, asıl faydası odur.

3. Yan gelirler. İstasyon üstü reklam, mekâna çektiği ciro (market/kafe), operatörler arası roaming geliri.

Somut bir geri dönüş hesabı

3 milyon TL yatırımla kurulmuş 150 kW'lık bir DC istasyon düşünün. Günde ortalama 300 kWh satıyor ve kWh başına lokasyon komisyonu sonrası net 3 TL katkı bırakıyor olsun:

Günlük katkı: 300 × 3 = 900 ₺
Aylık katkı: ~27.000 ₺
Sabit giderler (bakım, SIM/iletişim, bekleme tüketimi, sigorta): ~5.000 ₺
Aylık net: ~22.000 ₺
Basit geri dönüş: 3.000.000 / 22.000 ≈ 136 ay

Bu sayı yatırımcıları şoke eder — ve doğrudur. Çünkü günde 300 kWh, 150 kW'lık bir cihaz için düşük bir doluluktur; cihaz teorik olarak günde 3.600 kWh satabilir, yani %8 doluluk demektir. Aynı cihaz günde 900 kWh satarsa:

Aylık net: ~76.000 ₺ → geri dönüş yaklaşık 40 ay

Aradaki fark cihazdan değil, lokasyondan geliyor. Elektrikli araç şarj istasyonu yatırımında kârı belirleyen tek değişken budur.

Lokasyon seçimi: yatırımın gerçek karar anı

Sahada işe yarayan kriterler:

Transit akış mı, varış noktası mı? Şehirler arası yol kenarı, OSB girişi, havalimanı yolu → DC. Site, ofis, otel, hastane otoparkı → AC.
Görünürlük ve giriş kolaylığı. Cihaz caddeden görünmüyorsa cirosu yaklaşık üçte bir düşer. Manevra alanı, aracın şarj soketinin yönü (kimi araç önden, kimi arkadan) düşünülmeli.
7/24 erişim. Gece kapanan bir otopark, DC cihazın gelir saatlerinin yarısını siler.
Rakip yoğunluğu. 2 km yarıçapta 3 DC varsa, 4.'sü olmanın matematiği zordur — fiyat kırmak zorunda kalırsınız.
Trafo mesafesi. Trafoya 50 metre ile 300 metre arasındaki fark, kablo maliyetinde birkaç yüz bin TL'dir.

Basit bir kural: DC için günde en az 8–10 seans, AC için soket başına haftada 4–5 seans öngöremiyorsanız o lokasyona girmeyin.

Mevzuat: lisans mı, sertifika mı?

Türkiye'de şarj hizmeti EPDK'nın Şarj Hizmeti Yönetmeliği ile düzenleniyor ve iki yol var:

Şarj ağı işletmeci lisansı: Kendi markanızla ağ kurmak isterseniz gerekir. Yönetmelik asgari sayıda şarj ünitesi ve birden fazla ilde yayılım şartı arar, ayrıca teminat ve lisans bedeli gündeme gelir. Küçük ölçekli yatırımcı için genelde ağır bir yoldur.

Şarj istasyonu sertifikası: Lisanslı bir şarj ağı işletmecisiyle sözleşme yapıp, istasyonunuzu o ağa bağlayarak işletirsiniz. Sertifika, işletmeci üzerinden alınır. Küçük ve orta ölçekli yatırımcıların büyük çoğunluğu bu modeli kullanır: siz cihazı ve lokasyonu koyarsınız, ağ işletmecisi yazılımı, ödeme altyapısını, faturalamayı ve mevzuat yükünü üstlenir.

Bunun yanında elektrik dağıtım şirketinden bağlantı görüşü, gerekiyorsa proje onayı ve iş yeri açma ruhsatı süreçleri var. Mevzuat düzenli güncellendiği için başvuru öncesi EPDK'nın güncel metnini teyit etmek şart.

En pahalı 5 hata

Cihazı önce almak, trafoyu sonra sormak. Sıralama daima tersi olmalı: bağlantı görüşü → güç teyidi → cihaz siparişi.
Ucuz cihaz, pahalı arıza. Servis ağı olmayan markada arızalanan bir DC cihaz, 3 hafta yedek parça bekler. 3 hafta duruş = yaklaşık 60–70 bin TL kayıp ciro.
Uzaktan izlemeyi önemsememek. Cihazın offline olduğunu müşteri şikâyetiyle öğreniyorsanız, o gün zaten kaybedilmiştir. Arızayı dakikalar içinde gören bir izleme katmanı, ciro kaybının tek gerçek panzehiridir.
Fiyatı rakibe göre değil, maliyete göre kurmamak. Dağıtım bedelleri ve puant/gündüz/gece tarife farkı hesaba katılmadan konan fiyat, akşam saatlerinde zarara dönüşebilir.
Lokasyon sahibiyle belirsiz sözleşme. Komisyon oranı, elektrik faturası kimde, süre, tek taraflı fesih, yıllık kWh eşiği — hepsi yazılı olmalı.

Sıkça Sorulan Sorular

Şarj istasyonu yatırımı için en düşük bütçe nedir? Tek bir 22 kW AC ünitesiyle, uygun bir sitede veya iş yerinde yaklaşık 150.000–300.000 TL'lik bir bütçeyle başlanabilir. Bu tutar cihazı, panoyu, kablolamayı ve montajı kapsar; trafo işi gerekmediği varsayımıyladır. DC'ye girmek isteyen bir yatırımcının ise altyapı dahil 1,5 milyon TL'nin altına gerçekçi bir proje kurması çok zordur.

Elektrik faturası kime ait olmalı — bana mı, lokasyon sahibine mi? Sektörde iki model de var. Elektriği yatırımcı alıyorsa marjı kendisi yönetir ama tarife riskini de üstlenir; lokasyon sahibi alıyorsa genelde daha düşük komisyonla yetinir. Öneri: tüketimin ayrı sayaçtan ölçülmesi. Ortak sayaçtan yapılan paylaşımlar, ciro büyüdükçe neredeyse her zaman anlaşmazlığa dönüşüyor.

DC istasyon kendini kaç yılda amorti eder? Doluluğa bağlı. Günde 200–300 kWh satan bir DC için 8–10 yıl gibi zorlayıcı bir tablo çıkarken, günde 800–1.000 kWh satan iyi bir lokasyonda bu süre 3–4 yıla iner. Yatırım kararını "cihaz kaç para" sorusuyla değil, "bu noktada günde kaç kWh satarım" sorusuyla vermek gerekir.

Kendi markamla ağ kurmadan da bu işi yapabilir miyim? Evet. Lisanslı bir şarj ağı işletmecisine bağlanıp sertifikalı istasyon olarak işletmek en yaygın yöntem. Mevzuat, ödeme, mobil uygulama, müşteri desteği ve roaming yükünü işletmeci taşır; siz cihaz ve lokasyon yatırımıyla gelir paylaşımına ortak olursunuz. Ölçek büyüdükçe kendi lisansınıza geçmeyi değerlendirebilirsiniz.

Sonuç: cihaz değil, işletme satın alıyorsunuz

Elektrikli araç şarj istasyonu yatırımı, bir kez kurup unutulacak bir gayrimenkul yatırımı değil; her gün çalışması takip edilmesi gereken bir işletmedir. Kârı belirleyen üç şey var: doğru lokasyon, cihazın ayakta kalma oranı (uptime) ve maliyete göre kurulmuş bir fiyat. Cihaz markası bu üçünün yanında ikincil kalır.

Türkiye'de araç sayısı artmaya devam ettiği sürece bu iş büyüyecek — ama büyüme, yatırımını veriyle yönetenlerin cebine girecek. 50'yi aşkın lokasyonda 850'den fazla soketi günlük olarak izleyen bir ekip olarak ADZE Charge'da öğrendiğimiz şey şu: farkı yaratan, kurulan cihaz sayısı değil, arızayı kaç dakikada fark ettiğiniz.

Elektrikli Araç Şarj İstasyonu Yatırımı: Maliyet, Gelir ve Geri Dönüş Rehberi (2026)